نۆکێن آسمان و نۆکێن زمین
21
رَندا من نۆکێن آسمان و نۆکێن زمینے دیست چیا که ائولی آسمان و ائولی زمین گار بوتگ‌اتنت و دریا هم نون نێست‌اَت.
‏2 و من پاکێن شهر دیست، نۆکێن اورْشَلیم، چه هُدائے نێمگا چه آسمانا اێر آیگا اَت.
بانۆرێئے ڈئولا تئیار کنگ و په وتی لۆگ‌واجها سمبهێنگ بوتگ‌اَت.
‏3 و من بُرزێن تئوارے اِشکت که چه تهتا پێداک اَت، گوَشگا اَت:
«بچار!
هُدائے منندجاه مردمانی کرّا اِنت،
نون آ وت آیانی کرّا نندۆکَ بیت.
آ، هُدائے مردمَ بنت و
هُدا وت گۆن آیان یکجاهَ بیت.
‏4 هُدا چه آیانی چمّان هر اَرسێا پَهکَ کنت.
مرک نون پَشتَ نکپیت و
نه پُرس و نه زاری و نه دردَ بیت،
چیا که پێسریگێن چیزّ گوَستگ‌اَنت.»
‏5 هما که تهتئے سرا نِشتگ‌اَت، گوَشتی:
«بچار، من سجّهێن چیزّان چه نۆکسرا اڈَّ کنان.»
پدا گوَشتی:
«نبشته کن، چیا که اے هبر پُراِهتبار و راست اَنت.»
‏6 چُش هم منا گوَشتی:
«کار هلّتنت.
بِندات من آن و هلاسی من آن،* بُنگێج و آسر.
هما که تُنّیگ اِنت، من آییا چه زِندئے چمّگا مُپت و بے زرّا آپَ دئیان.
‏7 هما که سۆبێنَ بیت، اے سجّهێن چیزّی میراسا رسنت، من آییئے هُدا بان و آ منی چُکَّ بیت.
‏8 بله لگۆر و ناباور و هما که بَژناک اَنت، هۆنیگ و زِنهکار و جادوگر و بُت‌پرست و سجّهێن درۆگبند، اِشانی آسر اِش اِنت که آسئے گوَرما گۆن آس و گۆکُرتا سۆچگ ببنت.
اے دومی مرک اِنت.»
نۆکێن اورْشَلیم
‏9 چه هما هپتێن پرێشتگان که چه گُڈّی هپتێن اَزابان پُرّێن هپت دَرپِش گۆن اَت، یکّے آتک و منا گوَشتی:
«اِدا بیا، من ترا بانۆرا پێشَ داران، گوَرانڈئے لۆگبانکا.»
‏10 آییا روهئے تها منا بلاهێن و بُرزێن کۆهێئے سرا برت و پاکێن شهر، اورْشَلیمی پێش داشت که چه هُدائے نێمگا چه آسمانا اێر آیگا اَت و
‏11 گۆن هُدائے شان و شئوکتا دْرپشگا اَت.
اِشیئے دْرپشناکی چۆ گرانبهاێن سِنگ، اکیکئے ڈئولا ساپ اَت.
‏12 بلاه و بُرزێن دیوالے هست‌اَتی و دوازده دروازگ که هر دروازگئے دپا پرێشتگے اۆشتاتگ‌اَت و دروازگئے سرا نامے نبشتگ‌اَت.
اے اِسراییلئے دوازدهێن کَبیلهانی نام اتنت.
‏13 رۆدراتکا سئے دروازگ، شمالا سئے دروازگ، جنوبا سئے دروازگ و رۆنندا هم سئے دروازگ اتنت.
‏14 شهرئے دیوالا دوازده بُنرِد هست‌اَت و آیانی سرا گوَرانڈئے دوازدهێن کاسِدانی نام اتنت، هر یکّێئے سرا یک نامے.
‏15 هما که گۆن من هبرا اَت، کَدّ و کِساس کنگی تلاهێن لَٹّے گۆن اَتی که شهرا و آییئے دروازگ و دیوالا کَدّ و کِساس بکنت.
‏16 و شهر چارکُنڈ اَت، همینچک که اِشیئے دْراجی اَت همینچک پْراهی.
پرێشتگا شهر گۆن لَٹّا کَدّ و کِساس کرت، سَرجمیا کِساس دو هزار و دوسد کیلومیتر* اَت.
دْراجی، پْراهی و بُرزی یکّێن کَدّا اتنت.
‏17 پدا آییئے دیوالی کَدّ و کِساس کرت.
انسانی کَدّ و کِساسئے هسابا که پرێشتگ کار بندگا اَت، دیوال کِساس شست و پنچ میتر* اَت.
‏18 شهرئے دیوال چه یَشْما* جۆڑ کنگ بوتگ‌اَت و شهر چه پهکێن تلاها، چۆ شیشّگا ساپ.
‏19 دیوالئے بُنرِد گۆن هر وڑێن گرانبهاێن سنگان سینگارگ بوتگ‌اَت.
ائولی بُنرِد یَشْم اَت، دومی نیلم، سئیمی اکیک، چارمی زُمُرُّد،
‏20 پنچمی سِنگِ سُلئیمان، ششمی روبی، هپتمی تلاه‌رنگێن آکوت، هشتمی بئیرِل، نُهمی پُکراج، دهمی شونزێن اکیک، یازدهمی پێرۆزه، دوازدهمی جموێن آکوت.
‏21 دوازدهێن دروازگ چه مُرواردا جۆڑ کنگ بوتگ‌اتنت، هر یک دروازگے چه یک مُرواردێا و شهرئے پْراهێن دَمْک چه پهکێن تلاها جۆڑ کنگ بوتگ‌اَت، چۆ شیشّگا ساپ.
‏22 من اِشیئے تها هچ پرستشگاه ندیست، چیا که پُرواکێن هُداوندێن هُدا و گوَرانڈ اِشیئے پرستشگاه اَنت.
‏23 و شهرا نه رۆچ پکار اِنت و نه ماه که آییا رُژنا بکننت، چیا که هُدائے شان و شئوکت اِشیا رُژنا کنت و گوَرانڈ اِشیئے چراگ اِنت.
‏24 کئوم اِشیئے رُژنئے تها گامَ جننت و زمینئے بادشاه وتی شان و شئوکتا اِشیئے تها کارنت.
‏25 اِشیئے دروازگ هچبر رۆچا بندَ نبنت چیا که اۆدا هچبر شپَ نبیت.
‏26 سجّهێن کئومانی شئوکت و شرپ اِشیئے تها آرگَ بنت.
‏27 هچ پئیمێن پلیتێن چیزّ یا هما که بژناکێن کارَ کننت و درۆگَ بندنت، اۆدا پُترتَ نکننت، بسّ هما شتَ کننت که آیانی نام «زِندئے کتابا» نبیسگ بوتگ‌اَنت، هما گوَرانڈئے کتابا.